عالم البنات النسائي كل ما يخص المرأة العربية من ازياء وجمال والحياة الزوجية والمطبخ
انا قبل ما اسافر بخيالى على ضوء الشمس …
كنت مكبوت …
بتمنى الموت …
والصرخه فى قلبى مدويه بتهز اركان السكوت …
قطر الزمان عمّال بيفوت …
بيعدى بتُـئلُه على كتافى …
بيمرر حلقى بيحطم ذاتى …
وبمشرط بارد بيجرح فى غناوى الفرح …
و بصوته العالى بيشق الصمت …
وياخد منى اعز الناس …
متغرب انا فى بلادى يا ناس …
والغربه بتقتل فى الاحساس …
الرحمه اتعدمت واتردمت …
والحق ملوش ولا اى اساس …
دلوئتى خيالى سرح بيّا ودانى بعيد …
ودانى فى طيارة عقلى لبلاد العيد …
مليانه بحب وجرح مفيش …
مليانه افراح والحزن مفيش …
شايف من فوق الوان الوان …
ورانى بنات فى جمالهم مين …
ضحكتهم تسعد اهل الارض …
ووشوشهم زى النور …
وجمالهم شبه بنات الحور …
حسسنى خيالى بحريه …
ورانى الخوف ازاى ينداس …
علمنى العدل بإيه يتآس …
وساعتها بئيت مرفوع الراس …
ع فجأه صحيت م الوهم …
ورجعت بلاد الهم …
انا شفت بعينى المحروسه …
وقلوبها الطاهره المحبوسه …
والدمع السايل على نيلها …
والقهر البايت فى نخيلها …
والكدب مغرق اراضيها …
اه يا ارض الخوف …
اه يا خوف الارض …
مليانه خراب بيهد المجد المجد …
الكلمه الاولى بئت للظلم …
والحق المبنى اللى بيتهد …
ووشوش الناس مليانه شحوب …
م الدمعه المره العين بتدوب …
ورجعت اتمنين الموت …
ومفيش ولا صوت …
بينادى يقول اصرخ يا سكوت …
الناس اللى ابكم واللى اصم …
من طعم المر وطعم الهم …
حكايتنا بداية نهايتنا …
نهايتنا بئت زى حكايه …
حكايات حكايات يا بلد حكايات …
اكيد انا عايش فى اللحظه دى تحت شمس بلادى …
لكن جوا منى ثورة غربه بتسوينى على الهادى …
وبيكدب اللى يقول مبحسش بغربه جوا الوطن …
الغربه دموع عنيك جوا المكان والسكن …
كنت مكبوت …
بتمنى الموت …
والصرخه فى قلبى مدويه بتهز اركان السكوت …
قطر الزمان عمّال بيفوت …
بيعدى بتُـئلُه على كتافى …
بيمرر حلقى بيحطم ذاتى …
وبمشرط بارد بيجرح فى غناوى الفرح …
و بصوته العالى بيشق الصمت …
وياخد منى اعز الناس …
متغرب انا فى بلادى يا ناس …
والغربه بتقتل فى الاحساس …
الرحمه اتعدمت واتردمت …
والحق ملوش ولا اى اساس …
دلوئتى خيالى سرح بيّا ودانى بعيد …
ودانى فى طيارة عقلى لبلاد العيد …
مليانه بحب وجرح مفيش …
مليانه افراح والحزن مفيش …
شايف من فوق الوان الوان …
ورانى بنات فى جمالهم مين …
ضحكتهم تسعد اهل الارض …
ووشوشهم زى النور …
وجمالهم شبه بنات الحور …
حسسنى خيالى بحريه …
ورانى الخوف ازاى ينداس …
علمنى العدل بإيه يتآس …
وساعتها بئيت مرفوع الراس …
ع فجأه صحيت م الوهم …
ورجعت بلاد الهم …
انا شفت بعينى المحروسه …
وقلوبها الطاهره المحبوسه …
والدمع السايل على نيلها …
والقهر البايت فى نخيلها …
والكدب مغرق اراضيها …
اه يا ارض الخوف …
اه يا خوف الارض …
مليانه خراب بيهد المجد المجد …
الكلمه الاولى بئت للظلم …
والحق المبنى اللى بيتهد …
ووشوش الناس مليانه شحوب …
م الدمعه المره العين بتدوب …
ورجعت اتمنين الموت …
ومفيش ولا صوت …
بينادى يقول اصرخ يا سكوت …
الناس اللى ابكم واللى اصم …
من طعم المر وطعم الهم …
حكايتنا بداية نهايتنا …
نهايتنا بئت زى حكايه …
حكايات حكايات يا بلد حكايات …
اكيد انا عايش فى اللحظه دى تحت شمس بلادى …
لكن جوا منى ثورة غربه بتسوينى على الهادى …
وبيكدب اللى يقول مبحسش بغربه جوا الوطن …
الغربه دموع عنيك جوا المكان والسكن …
